Wprawdzie 2020 rok się jeszcze nie skończył, ale co z niego zapamiętasz, co ten trudny rok Ci dał? 

Dużo dał i dużo zabrał. Na plus jest świadomość, że jesteśmy z Bartkiem jako duet i z naszą redakcją jako zespół, elastyczni, że znamy swoje mocne strony i wokół nich budujemy nowe cele, dopasowujemy się i trudności nas nie powalają. Tak jak wszyscy musieliśmy zmierzyć się i z utrudnieniami zawodowymi, i z pracą w domu z dzieciakami. Nie było i nie jest łatwo, jest inaczej, totalnie. Ale wychodzimy z tego, dopasowujemy się, ta wiedza, doświadczenie, to taki plus. Na plus też liczę burzliwą więź, jaką zbudowały moje dzieci. Non stop razem, w nudzie, konflikcie, wyborach bajek, gonitwach – myślę, że to ich zbliżyło. 

Ten rok dał mi też kilka nadprogramowych kilogramów.  ,,Jak do tego doszło, nie wiem’’, cytując klasyka. 

Gdybyś miała zrobić listę najważniejszych momentów w życiu, co byłoby na pierwszych kilku miejscach?

Chronologicznie? Czy według ważności? 

Ale łącząc te dwa kryteria, to chronologicznie i ważnościowo te wydarzenia to: poznanie Bartka, niczym w komedii romantycznej, a potem urodzenie Mili i trzy lata później Ernesta. Tak, te trzy wydarzenia ustawiły mi życie. 

Może jeszcze decyzja o powrocie z Anglii w 2008 roku, żeby jednak dokończyć studia w Warszawie. To była bardzo trudna decyzja, która z jednej strony totalnie zamknęła moje poprzednie życie i relację, z drugiej zmusiła mnie do działania i wysiłku, wyznaczyła nowy kierunek i zdecydowanie pozwoliła uwierzyć, że zawsze sobie poradzę. 

Wszystkie trudne decyzje są kluczowe w Twoim życiu?

Chyba nie. Ważne decyzje podejmuję szybko, tu działa intuicja, więc kluczowe decyzje nie zawsze były trudne. 

Wiem, że nie kupujesz pamiątek, nie lubisz niepotrzebnych ozdób. Więc jak zachowujesz Wasze rodzinne najlepsze chwile? 

Od 5 lat drukujemy fotoalbumy – z dziećmi, z wakacji, z jakiś wydarzeń, z różnych sesji. Mamy już tego pokaźny stos i to jest super. Jestem bardzo zadowolona z tej naszej tradycji drukowania. Będę to kontynuować na pewno. Wrzucam tam wszystko – ładne zdjęcia, fotki z sesji, niewyraźne kadry robione telefonem – najważniejsze są momenty, fajne emocje, miny dzieci. 

Mam też plakaty z mapą nieba z dni ich urodzin. Ernest nie rozumie jeszcze niczego, ale Mila bardzo się tym interesuje, porównuje te dwie mapy, pyta nas o gwiazdozbiory, najbardziej interesuje ją gwiazdozbiór Bliźniąt, nie wiem czemu, ale mnie osobiście zapytała już z pięć razy, czemu na mapie Enia ten gwiazdozbiór jest w innym miejscu. 

Mam też plan na najbliższe tygodnie, żeby zebrać do kupy wszystkie zabawne filmiki, które robimy telefonami i zmontować to w jeden długi klip, żeby móc wrzucić na YouTube i przesłać dziadkom, mieć to w jednym miejscu, bo czasem potrafimy uchwycić prawdziwe perły, bezcenne wygłupy, żal to gdzieś zgubić. 

Czy zaczynając nowy rok albo myśląc o swoich dzieciach, planujesz, jakie wspomnienia im zapewnisz? Czy na co dzień zastanawiasz się, co zapamiętają ze swojego dzieciństwa? 

A wiesz, że się zastanawiam? Myślę o tym i dlatego, nawet jak mi sie nie chce, czytam z nimi, robimy ciasta, wygłupiamy się. To jest mój motywator, ich wspomnienia. Nie myślę o jakiś konkretnych wydarzeniach, podróżach – raczej o codzienności. Ale też ostatnio zamówiłam dla nich list od Świętego Mikołaja – czyli ja robię wpłatę na cel charytatywny, a moje dzieci dostają spersonalizowany list od Mikołaja. Myślę, że będzie szał. 🙂

A Co Ty zapamiętasz z dzieciństwa swoich dzieci?

Chciałabym wszystko, ale się nie da. Zapamiętam wygłupy, moje wzruszenia z ich samodzielności, te występy, upór, pyskowanie. Dużo rzeczy mi umyka niestety. 

Oczywiście, że od razu w głowie pojawiają się też konkrety. Co dokładnie? 

Te pół roku, kiedy Mila miała 2 lata i 24 godziny na dobę nosiła różową czapkę z daszkiem w palmy, nawet w niej spała i się kąpała. Teraz w głowie mam też 1,5 rocznego, słodkiego Erneścika, w stroju elfa, na poprzednie święta, który pożerał domek z piernika u dziadków. Fajny moment był też, kiedy Mila pierwszy raz, odruchowo zasłoniła Ernesta przed psem na spacerze. Nie muszę dodawać, że nic im nie groziło, ale pies był duży i Enio się przestraszył. Lubię obserwować ich więź, to, że jednak, pomimo tych awantur i kłótni, się kochają. 

Kurczę, mogę wymieniać i wymieniać – teraz te wspomnienia są świeże. Te ostatnie – totalne wygłupy we czwórkę przy robieniu zdjęć do tego wywiadu. Przeszkadzający Ernest, Mila szalejąca z tatą, te odlotowe skarpety. To był fajny czas, to będę pamiętać. 

W sumie te zdjęcia też wrzucę do kolejnego albumu! 

Ja mojej Inie założyłam mejla i co jakiś czas wysyłam jej krótkie wiadomości i nasze zdjęcia. A Ty masz jakiś patent na zbieranie pamiątek dla Mili i Ernesta? 

Kiedyś myślałam o mailach, na razie zbieram te fotoalbumy – niestety nie drukuję ich w trzech egzemplarzach od razu, ale jak będa dorośli, to może będą jakieś super technologie, żeby to pobierać, ogarniać na podstawie tych oryginałów. 

Mam też w pudełku ich szpitalne opaski na rączki, zdjęcia Mili z przedszkolnych uroczystości, zdjęcie z ukochaną Panią Pauliną z poprzedniego przedszkola. 

Wieszam wszędzie Mili rysunki – to dla niej ważne, a im jest starsza, tym te rysunki robią się fajniejsze, zabawne, sprytne. Kiedyś wymienię je na nowe, a stare, te najlepsze, zeskanuję i dołączę do fotoalbumu. Staram się wyłuskać to, co najważniejsze, najmilsze, boję się zagracenia, zbierania wszystkiego. Potem trudno byłoby przez to przebrnąć, docenić. 

Wspomnieniowy minimalizm pozwala na to, żeby raz na rok usiąść i przejrzeć wszystkie wybrane zdjęcia w albumach, zobaczyć jak bardzo Ernest jest podobny do Mili i jak bardzo urośli, jacy byli zabawni, co się wydarzyło. Taka uderzeniowa dawka wspomnień wystarcza na długo. 

___________________________

Jeżeli szukasz sposobu na zatrzymanie dobrych, rodzinnych momentów powyżej znajdziesz dwie inspiracje.

Zima to idealny moment, żeby zrobić sobie rodzinne zdjęcia w świetnych skarpetach od Many Mornings. Kolory, to, że każda skarpetka w parze wygląda inaczej dają powody do śmiechu i rodzinnych wygłupów. Emilka ma na sobie skarpetki SIMPLY THE BREAST, Bartek LUMBERJACK LIFE,  a Mila THE DINOSAURS KIDS.

Drugi sposób na zatrzymanie dobrych wspomnień to spersonalizowany plakat z mapa nieba, pokazujący dokładnie jak wyglądało niebo w tym ważnym dniu. Plakaty z dniem urodzin Mili i Ernesta pochodzą ze sklepu Positive Prints.

MOTHER

Olek robi mikstury. Tosia ma inhalacje. Leonard leży na podłodze. Pies Amber wskakuje na parapet w kuchni, ale ten od zewnątrz. Jak kot, który zrobi wszystko, by go wpuszczono do środka. Aktualnie kur nie ma, ale będą już niedługo, wrócą na ,,Wiochę u Turskich’’ na Wielkanoc. A dziś? Dziś jest niedziela i tak wygląda u Marty w domu.

Pierwsze dziecko to panika, a trzecie? To, co kiedyś wydawało jej się ogromnym wyzwaniem, teraz daje jej komfort. – Pamiętam, że gdy zostawałam sama z małym Olkiem, stresowałam się wszystkim. Teraz, gdy zostaję z samym Leosiem, czuję spokój. Czy ty wiesz, że jak Olek się urodził, a mieszkaliśmy wtedy w dwupokojowym mieszkaniu na Woli, przez pierwsze miesiące moja mama mieszkała razem z nami? Tak bardzo byłam zestresowana – wspomina Marta i dodaje, że teraz już wie, że emocje mamy przenoszą się na dziecko. – Byłam przestraszona, bałam się i płakałam i dokładnie to samo robił mój syn.

LIFE

– 11 grudnia 2010 dzwoni do mnie koleżanka z Top Model. Jest praca! Za dwie godziny mam się stawić jako hostessa na 30. urodzinach jakiegoś warszawskiego biznesmena. Mówię jej, że chyba zwariowała! Śnieg po pas, mój 20-letni samochód na bank nie odpali. Na co ona, że płacą 500 zł. Idę! – śmieje się Marta. Wspomina, że wtedy miała średni finansowo czas i takie zlecenia były fajną opcją. Na Placu Trzech Krzyży czekał na nie wielki Hammer na 15 osób. Ekipa miała przejechać nim na imprezę urodzinową. – Nagle otwierają się drzwi i wchodzi Mariusz. Pierwsze co widzę to buty z zawijanym czubkiem całe w soli – mówi Marta  i ze śmiechem dodaje: – To był mój Mariusz. Gdy wychodziliśmy na miejscu z samochodu, już byłam w nim zakochana.

WORK

Gdy Marta dała się poznać w pierwszej edycji Top Model, wszyscy dowiedzieli się, że tańczy w nocnym klubie. Program dał jej odwagę do tego, by zmienić swoje życie. Przecież taka przebojowa, odważna, bystra dziewczyna poradzi sobie w każdej sytuacji!

Marta wspomina, że pół roku po urodzeniu Olka, starszego syna, siedziała w domu, bała się wyjść nawet na spacer. Bała się tłumu. – Miałam baby blues. Nie chciałam wracać do pracy, bo czułam, że ten proces mnie przerośnie – tłumaczy. Ale przyjęła zaproszenie jednej z internetowych stacji telewizyjnych na prowadzenie programu o showbiznesie. – Zanim wyszłam z domu, płakałam, że nie dam rady. Gdy już udało mi się to zrobić, poczułam, że wracam do siebie. Trzy tygodnie po drugim porodzie byłam już na planie produkcji TLC ,,Sex – kup teraz’’! – opowiada Marta.

Niedługo potem zaprzyjaźniła się z Nataszą Urbańską i Agnieszką Komornicką, artystkami stojącymi za marką Muses. – Dziewczyny wolały sferę biznesową projektu powierzyć osobie trzeciej. Podjęłyśmy współpracę – mówi Marta. Zajmowała się księgowością, sprzedażą, dystrybucją. – Czy się na tym znałam? A skąd! Korepetycje z biznesu brałam u męża – śmieje się. W tym czasie bardzo pomogła jej mama. Marta mówi o niej ,,cudowna kobieta’’.

Gdy była w ciąży z Tosią, dostała propozycję udziału w casting do programu produkowanego przez TLC ,,Seks – kup teraz ’’. – Byłam w 7. miesiącu ciąży, a zadaniem castingowym było przeprowadzenie wywiadu z prostytutką. Z jednej strony ja i mój brzuch, a z drugiej dildo. Patologia! – śmieje się Marta. Wygrała go, a po chwili okazało się, że zdjęcia zaplanowano na końcówkę jej ciąży. Producenci nie zgodzili się jednak, by serię o seksie prowadziła kobieta w tak zaawansowanej ciąży. To by było zbyt kontrowersyjne. – Wyobraź sobie, że 5 tygodni przed planowanym terminem porodu odkleja mi się łożysko. Zdecydowano o cesarce. Z sali porodowej zadzwoniłam najpierw do męża, a później do producentki, by jej powiedzieć, że jestem w grze! – wspomina.

– Dwa lata temu świata nie widziałam poza Business Link. Rozkręcałam to miejsce do rozwoju biznesu na Stadionie PGE Narodowy – mówi Marta i wspomina, że to był hardcore. Trzeba było zapełnić, skomercjalizować i sprzedać 5000m2 powierzchni biurowej. Marta zaczęła swoje działania jeszcze na placu budowy. Uwielbiała to. – Jestem w tym po prostu dobra. Eskimosom śnieg też bym sprzedała – mówi. Jednocześnie był to dla niej bardzo wymagający czas. – To było coś. Kontakt z przedsiębiorczymi, inspirującymi ludźmi i ja, jako spoiwo między biznesami. Ale pracowałam od 8:00 do 22:00, więc gdy wychodziłam z domu, dzieci jeszcze spały, a gdy wracałam, już spały. Gdyby nie moja mama i rodzice Mariusza, nie miałabym takiej możliwości – opowiada Marta i pyta, czy byłam kiedyś na Sylwestrze Tantrycznym. – Po tym całym intensywnym roku wyjechaliśmy do miejsca, które pozwoliłoby nam odpocząć – mówi. W 2016 roku czuła się jak chomik w kołowrotku, a tam powtarzała mantry, medytowała, wyciszyła się, zatrzymała. – I tak się zatrzymałam, że zaszłam w trzecią ciążę.

BALANCE

Śmieje się, że do większego dbania o siebie zmobilizował ją znajomy, który zapytał, czy jest w czwartej ciąży. – A ja dopiero co urodziłam trzecie dziecko! – Marta właśnie skończyła detoks sokowy, regularnie ćwiczy, unika węglowodanów, chodzi na regeneracyjne zabiegi. Ale ma też w sobie dużo spokoju i pewności siebie. Pewności, który przychodzi razem z macierzyństwem.

Im ma więcej zajęć, tym więcej ma czasu. Może niekoniecznie na to, by poczytać w wannie, bo kąpiele to teraz owszem, ale z dwójką maluchów. Ale gdy starsze dzieci są w przedszkolu, umie dobrze wykorzystać te chwile, na planowanie i pracę, na swojego vloga i rozwój.

Marta to kobieta, na którą patrzysz i myślisz, że jest już kompletna i nic jej więcej nie potrzeba. Jest piękna, choć można się zastanawiać, czy chodzi tylko o uśmiech czy o coś nieuchwytnego, pochodzącego z wewnątrz. Ma energię, która sprawia, że dobrze się czujesz w jej towarzystwie. Jest zabawna, otwarta, ciepła, spontaniczna. Płynnie przechodzi z jednej roli w drugą. Uważna, choć spokojna mama, urocza żona swojego męża, kobieta, która wie, że szczęśliwa i spełniona mama to dzieci, które mają wszystko, czego im potrzeba. To się właśnie nazywa mother-life balance!