Change font size Change site colors contrast
Pytania do psychologa

Mój 5-letni syn notorycznie kłamie i kręci!

21 maja 2020 / Marcelina Macyra

Mój 5-letni syn notorycznie kłamie i kręci.

I to w naprawdę banalnych sytuacjach - pytam, czy umył ręce po skorzystaniu z toalety, mówi, że tak, a przecież wiem, że tego nie zrobił. I tak prawie ze wszystkim - ubieraniem się, jedzeniem. Nauczył się tego w przedszkolu od innych dzieci czy może jest tego inna przyczyna?

Psycholog odpowiada:

 

Dzieci wprowadzają dorosłych w błąd z różnych powodów, do najczęstszych należą niepewność, strach przed konsekwencjami, pragnienie większej uwagi, chęć osiągnięcia korzyści lub zadowolenia ważnych osób.

Kłamstwo u dzieci zawsze ma jakieś podłoże i nim zareagujemy, warto przyjrzeć się sytuacjom, w których dziecko mówi nieprawdę. Może spieszy się do zabawy? Może złości się, że rodzice już nie pomagają mu tak bardzo? Może boi się kary za nie zjedzenie posiłku? Może chce, by rodzice byli zadowoleni?

W czasie reakcji na kłamstwo, ważne jest, by nie wystraszyć dziecka serią podchwytliwych pytań, nie zawstydzać go. Lepiej w czasie rozmowy próbować zrozumieć perspektywę dziecka, opowiadać, dlaczego musimy robić różne rzeczy, a przede wszystkim zauważać i wzmacniać pożądane zachowania. Zamiast pytać, czy umyło ręce, zauważ: ,,Nie umyłeś rąk”, powiedz, skąd wiesz: ,,Nie słyszałam, żeby leciała woda”, zrozum motywy dziecka: ,,Bardzo spieszysz się do zabawy?”, wyjaśnij, dlaczego mycie rąk po skorzystaniu z toalety jest ważne: ,,W toalecie mieszkają bakterie”, zaprowadź dziecko ponownie do łazienki i pochwal, gdy już wykona czynność: ,,Możesz być z siebie dumny, coraz lepiej dbasz o czystość”.

Dzieci uczą się przez naśladowanie i być może Pani synek zauważył takie zachowania w przedszkolu lub w bajce. Warto zastanowić się, czy nie zaobserwował ich u swoich rodziców. Dzieci widzą nas również w tych sytuacjach, w których pozwalamy sobie na niewinne kłamstewka, np. mówimy, że w domu nie ma lizaka, a potem otwiera się szafka i…

 

Pytania do psychologa

Moja 4-letnia córka reaguje histerią za każdym razem, gdy się z nią rozstaję

28 maja 2020 / Marcelina Macyra

Co robić?

Moja 4-letnia córka reaguje histerią za każdym razem, gdy się z nią rozstaję - idę do pracy, do sklepu, czy zamykam się w łazience i znikam jej z oczu. Nie odstępuje mnie na krok, nie zauważa ani taty, ani dziadków. Zaraz zwariuję, co robić?

Psycholog odpowiada:

 

To ważne, że poszukuje Pani rozwiązań dla sytuacji, w której się znaleźliście i która jest trudna dla Pani, dla córki i dla pozostałych członków rodziny.


Opisane przez Panią zachowania prawdopodobnie są objawami lęku separacyjnego, który może pojawiać się jako zjawisko związane z przechodzeniem dziecka na kolejne etapy rozwoju lub być reakcją na sytuację przestraszenia dziecka lub sytuację zmiany, która mogła mieć miejsce w życiu dziecka bądź kogoś z rodziny.


To, jak długo taki lęk będzie wstępował, zależy od wrażliwości i potrzeb dziecka oraz od stylu wychowania czy zachowań rodziców – ani nadmierne wymaganie ani nadmierna pobłażliwość nie jest dobra.


Pomóc w oswajaniu sytuacji rozstania może informowanie dziecka o tym, że mama wyjdzie, przygotowanie w miarę krótkiego i przyjemnego rytuału pożegnania przed wyjściem, dokładne określenie, kiedy mama wróci (np. po podwieczorku, po bajce). Nie należy przekupywać dziecka nagrodami czy straszyć karami. Miej świadomość i próbuj wpływać na swoje uczucia, Twój nawet pozorny spokój i pogoda mogą udzielić się dziecku. Zdenerwowanie najprawdopodobniej spotęguje lęk.


Choć rozstanie z mamą jest dla dziecka bolesne, stanowi ono istotną część procesu dorastania i usamodzielniania się dziecka.
W celu ustalenia dokładnych przyczyn występowania tak silnego lęku separacyjnego u Pani córki zachęcam do wizyty u psychologa.

 

 

Mother-Life Balance to zdecydowanie mój plan na macierzyństwo po urodzeniu drugiego dziecka.

Sylwia Luks

The Mother Mag to mój ulubiony magazyn z którego czerpię wiele porad życiowych oraz wartościowych treści!

Leszek Kledzik

The Mother Mag logo